Author: Mahamegha

“ප්‍රිය ආයුෂ්මත් කොට්ඨිතයෙනි, දුක තමා විසින් කරපු දෙයක් ද නො වේ. අනුන් විසින් කරපු දෙයක් ද නො වේ. තමාත්, අනුනුත් එකතුව කරපු දෙයක් ද නො වේ. ඉබේ හටගත් දෙයක් ද නො වේ. ඇත්තෙන්ම ජරා මරණ දුක…”

“පුතේ, ඔය වගේ හැකිළෙන්නේ හැකරැල්ලා විතරක් නෙමේ. ගෝනුස්සො, පත්තෑයො, සර්පයො, පූසො, මුගටියෝ… ඔක්කොම ඉන්නෙ ඇකිළිලා. කොම්බුව වගේ. උන් මිනිස්සුන්ට හරී බයයි. අනිත් සත්තුන්ටත් බයයි. පුංචි කම්පනයක් දැනිච්ච ගමන් ඇකිළිලා හැංගෙනවා පුතේ. ඔය හැමෝම ඉස්සර අපි වගේ මිනිස්සු…”

මෙහිලා යම් බිරිඳක් මවක් යැයි, සොයුරියක් යැයි, යෙහෙළියක් යැයි, දාසියක් යැයි කියනු ලබන්නී ද, සීලයෙහි පිහිටි, බොහෝ කල් සංවර ව වාසය කරන ඒ බිරින්දෑවරු මරණින් මතු සුගතියෙහි උපදිති.