Author: Mahamegha

තුමුල වූ, මහත් වූ බාහිර පඨවි ධාතුවත් එසේ නැසී වැනසී යනවා නම් මේ කයේ පවතින අල්ප වූ පඨවි ධාතුවේ නැසී වැනසී යාම ගැන කවර කථා ද?

අනෙක් අය අප වෙනුවෙන් කැපවුණු ආකාරය, උදව් උපකාර කළ ආකාරය සිහි කරන විට කෙසේ නම් අමනාප සිතක් ඇතිවන්න ද? සැනසුණු සිතක්, සංවර සිතක්, පිබිදුණු සිතක් ඇතිවනු එ්කාන්ත ය. එකල්හි නිරන්තරයෙන් ම අපේ සිතින් ද්වේෂය දුරු වේ, වෛරය දුරු වේ. එකටෙක කරන සිතක් ඇති නො වේ.

”මෙලොව සතුටු වෙන්නේත් පින් කර ගත්ත කෙනා තමයි. පරලොව සතුටු වෙන්නෙත් පින් කර ගත්ත කෙනා තමයි. දෙලොව ම සතුටු වෙන්නේ පින් කරගත්ත කෙනා තමයි. තමන් විසින් කර ගත්ත පිරිසිදු කර්මය දැකලා ඔහු සතුටින් පිනා යනවා.”