Author: Mahamegha

“ඊ ළඟට මා දුටුවේ ප්‍රේත ලෝකයේ ප්‍රේතයින් පිරිසක් විය යුතුයි. ඔවුන් නිතර කිපිලායි ඉන්නේ. ඔවුන් අතර යහපත් ගුණ දහම් නෑ. බඩ පිරෙන්න ආහාර නෑ. බීම වර්ග නෑ. ආයුෂ ඉවර වෙනකල් ම දුක් විඳීම විතරයි.”

“අනුන් කරන කියන දේවල් හොයන්නැතුව, තමන්ගෙ ක්‍රියාව හොඳ ද නරක ද කියල බලාගත්තහම ඇති කියලා. අපි හොයන්නෙම අනුන්ගෙ කුණුනෙ. එව්වගෙ විපාක තමයි මේ…”

“ඔහුගේ ශරීරය තල් ගසක කඳක් තරම් විය. සම රළු ය, විරූපී හිසකෙස්වලින් යුක්ත ය. ඉතා භයානක පෙනුමකින් යුත් ඔහු ශරීරය ද දුර්වර්ණ ය. දුටුවන් බියට පත් වන සුලු විය. අවුරුදු පනස් පහක කාලයක් තිස්සේ ආහාර ස්වල්පයක් හෝ දිය බිඳුවක් හෝ නොලබයි. අධික කුසගින්න සහ පිපාසය හේතුවෙන් උගුර කට වියළී ගොස් ය.”